معرفی مهمترین انواع نژاد گوسفند

معرفی انواع نژاد گوسفند

معرفی انواع نژاد گوسفند

در دنیا حدود 200 نوع نژاد گوسفند شناخته شده است. پرورش انواع گوسفند به چند دلیل صورت می‌گیرد. گاهی پرورش‌دهنده به‌دنبال گوسفند گوشتی است. به‌دلیل اهمیت گوشت گوسفند در ایران، پرورش نژادهای گوشتی گوسفندان در کشور ما همیشه موردتوجه بوده است. گاهی نیز گوسفند شیری موردنظر پرورش‌دهندگان است. از شیر گوسفندان شیری در تهیه ماست و لبنیات گوسفندی استفاده می‌شود.
نژادهایی از گوسفندان هم به‌خاطر پشم آنها پرورش داده می‌شوند. پشم گوسفندان در صنایع مختلفی مانند پارچه‌بافی و قالی‌بافی مورداستفاده قرار می‌گیرد. البته پوست و پشم فراوری شده گوسفندان هم در دوخت برخی لباس‌ها و زیراندازها به کار برده می‌شود. از طرف دیگر کاربرد پوست گوسفند در ساخت وسایل چرمی، آن را به کالایی لوکس و باارزش تبدیل ساخته است. صنعت چرم یکی از صنایع مهم در پیشرفت اقتصادی بسیاری از کشورها است.
از دیدگاه دیگری نیز شناخت نژاد گوسفندان دارای اهمیت است. هر نژادی از گوسفندان در منطقۀ خاصی بهترین رشد را دارد. در واقع منطقه‌ای که شما در نظر دارید در آن به پرورش گوسفند بپردازید، عاملی تعیین‌کننده در انتخاب نوع گوسفندان است.
با ما در نگاهی به انواع گوسفندان از نظر بازدهی، و بهترین نمونه‌های ایرانی و خارجی آنها همراه باشید.


انواع نژاد گوسفند از نظر نوع بازدهی


انواع گوسفندان از نظر نوع بازدهی به چهار دسته مختلف گوشتی، شیری، پشمی و پوستی دسته‌بندی می‌شوند. البته این نکته را نیز باید به‌خاطر داشته باشید که برخی از انواع گوسفندان در دو یا هرچهار مورد بازدهی دارند. یعنی ممکن است گوسفندی هم گوشتی باشد و هم شیر، پشم و پوست آن موردتوجه دامداران قرار گیرد. در ادامه نگاهی به انواع نژاد گوسفند داشته‌ایم.


1- نژاد گوشتی:


نژادهای گوشتی گوسفندان به‌منظور پرورش آنها برای تأمین پروتئین موردنیاز انسان صورت می‌گیرد. در ایران گوشت گوسفند از محبوبیت بالاتری نسبت به گوشت گوساله برخوردار است.بدین ترتیب پرورش نژادهای گوشتی گوسفندان مورد توجه بیشتر دامداران قرار دارد. بهترین گوسفندان نژاد گوشتی آنهایی هستند که زود وزن بگیرند و هیکل بزرگ‌تری داشته باشند.

 

نژاد گوسفند گوشتی ایرانی

نژاد افشاری:

یکی از بهترین گوسفندان گوشتی ایرانی، گوسفندان نژاد افشاری است. این نژاد از گوسفندان ایرانی در استان‌های غرب و شمال غرب ایران زندگی می‌کنند. وزن‌گیری گوسفندان نژاد افشاری بالا است و رشد سریع آن، این نژاد از گوسفندان ایرانی را تبدیل به نژادی برتر در بین گوسفندان ایرانی ساخته است.

حدود دو میلیون راس از این نوع گوسفند در استان‌های همدان، آذربایجان غربی و شرقی، زنجان، اردبیل و استان‌های دیگر پرورش داده می‌شود. درصد بازدهی لاشه گوسفندان افشاری حدود 60 درصد است. می‌توان گفت بیشتر خریدهای مربوط به گوسفند گوشتی در کشور ما مربوط به این نژاد گوسفند است.

نژاد شال:

یکی دیگر از نژادهای گوشتی در بین گوسفندان ایرانی، نژاد شال است. گوسفندان شال ایرانی رقیبان گوسفندان افشاری هستند. این دو نژاد گوسفند شباهت‌های بسیاری به یکدیگر دارند. تفاوت مهم این دو نوع نژاد گوسفند ایرانی در زیست‌بوم و رنگ بدن آنها است. گوسفندهای نژاد شال در تولید شیر و پشم هم موردتوجه هستند.

نژاد زندی:

گوسفند زندی یکی از انواع گوسفندهای ایرانی است که بازدهی دوگانه دارد. پوست گوسفند زندی در صنعت چرم کاربرد فراوان دارد. این گوسفند در بین گوسفندان گوشتی هم قرار می‌گیرد. رنگ بره گوسفند نژاد زندی سیاه است، اما پس از شش‌ماهگی کم‌کم تغییر کرده، به سمت قهوه‌ای تمایل پیدا می‌کند. البته گاهی هم تبدیل به نقره‌ای می‌شود. از پوست بره گوسفند زندی برای تولید لباس‌های گرم استفاده می‌شود.

میانگین تولید پشم سالانه گوسفند زندی 1.7 کیلوگرم در سال است. مقاومت گوسفندان زندی در برابر هوای برفی و بارانی، سرما و گرما و کم‌غذایی بسیار خوب است. همه این موارد باعث شده تا گوسفندهای زندی در سیستم کوچ موردتوجه قرار گیرند. از ویژگی‌های نژادی گوسفند زندی داشتن گوش کامل و دنبه گرد و کوچک است. میانگین وزن نوزادان نژاد زندی 2.7 کیلوگرم، و وزن گوسفند بالغ آن به 45 کیلوگرم می‌رسد.

نژاد سنگسری:

نژاد سنگسری متعلق به مناطق گرم و معتدل ایران است. سنگسر منطقه‌ای در اطراف شهرستان سمنان است و پراکندگی این نوع گوسفند در این منطقه به صدهزار رأس می‌رسد. گوسفندان سنگسری رشد خوبی دارند و در زمینه تولید شیر هم موردتوجه دامداران قرار گرفته‌اند.

نژاد سنجابی:

زیست‌بوم اصلی گوسفند نژاد سنجابی استان کرمانشاه است. این نژاد گوسفند ایرانی علاوه بر تولید گوشت، پشم بسیار مرغوبی هم دارد. از پشم این نژاد در صنایع مختلف استفاده می‌شود. تیپ‌های مختلف این نوع از گوسفندان ایرانی شامل زردی، کلول و کژل است.

نژاد زل:

یکی دیگر از نژادهای گوشتی ایرانی نژاد گوسفند زل است. گوسفندان زل به جای دنبه، دم دارند. وزن‌گیری گوسفندان زل بالا است و به همین دلیل جزو گوسفندان گوشتی ایرانی شناخته شده‌اند. باروری خوب و دوقلوزایی هم از برتری‌های این نوع گوسفند ایرانی است.

نژاد مغانی:

دام‌های دشت مغان گوشتی لذیذ و بدون چربی‌های اضافه دارند. وزن‌گیری گوسفندهای نژاد مغانی سریع است و شیر آنها نیز موردتوجه دامداران است. بدین ترتیب این نژاد از گوسفندان ایرانی در زمینه شیری هم جزو برترین‌ها است. بره‌های نژاد مغانی در زمان تولد چهار کیلو وزن دارند و در زمان شیرخوارگی وزن آنها به 22 کیلوگرم می‌رسد.

نژاد تالشی:

گوسفند تالشی هم از گوسفندان گوشتی ایرانی است. گوشت این گروه از گوسفندان ایرانی ترد و مرغوب است و طرفداران زیادی دارد. پشم گوسفندان تالشی به‌رنگ سفید تا نخودی است. احتمال می‌رود گوسفندان تالشی از ترکیب دو نژاد زل و مغانی به وجود آمده باشند.

وزن گوسفندان نر تالشی در بلوغ به 47 کیلوگرم، و وزن ماده‌های آنها به 43 کیلوگرم می‌رسد. زیستگاه این گوسفندان بیشتر در منطقه تالش گیلان تا آستارا است.

نژاد آتابای:

یکی از مناسب‌ترین نژادها برای پرواربندی نژاد آتابای است. حاصل ترکیب نژادهای قوچ دنبه‌دار و میش زل تبدیل به نژاد گوسفند آتابای شده است.

نژاد گوسفند گوشتی خارجی:

نژاد رامنی Romney:

گوسفندهای نژاد رامنی از مقاوم‌ترین گوسفندها در دنیا هستند. گوسفندهای رامنی گوشت خوب و لذیذی دارند. اما این نکته تنها امتیاز آنها به شمار نمی‌رود. پشم این گوسفندان دراز، باکیفیت و مرغوب است. گوسفند رامنی سازگاری خوبی با مناطق مرطوب دارد. وزن قوچ این نژاد به 100 تا 125 کیلوگرم، و وزن میش آن به 85 تا 100 کیلوگرم می‌رسد.

نژاد رومانف Romanov:

نژاد گوسفندهای رومانف از روسیه است. این نژاد از گوسفندان به‌خاطر گوشت خوبشان شناخته‌شده هستند، اما پشم آنها هم جزو پشم‌های مرغوب است. رنگ پشم این گوسفندان در زمان تولد به‌رنگ سیاه و سفید است، اما پس از مدتی به خاکستری تبدیل می‌شود.

نژاد همشایر Hampshire:

سرزمین اصلی گوسفندان نژاد همشایر کشور انگلستان در قاره اروپا است. این گوسفندان پشمی تیره‌رنگ، و صورتی به‌رنگ سیاه دارند. گوسفندان نژاد همشایر اندازه متوسطی دارند، اما رشد آنها سریع است. گوشت این نژاد از گوسفندان خارجی لذیذ است. وزن قوچ بالغ این نژاد از گوسفندان حدود 135 کیلوگرم، و وزن میش آنها 90 کیلوگرم است. رنگ این گوسفندان به دو صورت دیده می‌شود. یکی قهوه‌ای تیره یکدست و رنگ دیگر آنها سیاه و سفید است.

ویژگی دیگر این گوسفندان شیردهی خوب آنها است. تولید سالانه 3 تا 6 کیلوگرم پشم هم از دیگر برتری‌های این گوسفندان است.

نژاد سافولک Suffolk:

نژاد سافولک نژادی گوشتی و شیری است. این گوسفند ترکیبی از دو نژاد مختلف Norfolk و Southdown است. نکته جالب این است که این نژاد از پدر و مادر خود قوی‌تر است و بهره‌وری بیشتری دارد. همین موضوع باعث توجه به این نژاد در سال‌های اخیر شده است. در حال حاضر این گوسفند در کشورهای مختلفی پرورش داده می‌شود.

ست و پا، و سر گوسفندان نژاد سافولک سیاه است. این گوسفندان با آب‌وهوای مناطق مختلف هماهنگ می‌شوند و مقاومت خوبی در شرایط مختلف آب‌وهوایی دارند. گوشت این نوع از گوسفندها لذیذ و بدون چربی است و به همین دلیل پرورش آنها برای دامداران به‌صرفه است.

نژاد دورست Dorset:

گوسفندان نژاد دورست گوشتی هستند، اما نژاد شیری آنها نیز وجود دارد. این نوع از گوسفندان دارای شاخ‌های بلندی هستند. از توانائی‌های ویژه این نژاد، جفت‌گیری آنها در همه فصل‌ها است. نکته جالب دیگر درباره گوسفندان دورست این است که دوقلوزایی آنها بیشتر از تک‌قلوزایی است.

هر گوسفند نژاد دورست می‌تواند تا 4 کیلوگرم پشم در یک سال تولید کند. اندازه بلندی پشم این نوع گوسفندان بین 7 تا 13 سانتی‌متر است. وزن قوچ‌های نژاد دورست بین 85 تا 125 کیلوگرم، و وزن میش آنها بین 60 تا 85 کیلوگرم است.

نژاد دورپر Dorper:

نژاد دورپر ترکیبی از نژاد دورست شاخ‌دار و گوسفند سرسیاه پارسی است. این نژاد در آب‌وهوای گرم و خشک زندگی می‌کند و استقامت خوبی در شرایط سخت دارد. از پوست این نژاد نیز در صنعت چرم استفاده زیادی می‌شود.

گوسفندان نژاد دوربر جثه متوسطی دارند و رنگ بدن بیشتر آنها سیاه و سفید است. البته برخی از این گوسفندان هم به رنگ سیاه دیده می‌شوند. ترکیبی از پشم و مو روی پوست این گوسفندها را پوشانده است. امکان دوقلوزایی گوسفندان دورپر زیاد است. بیشتر میش‌های این نژاد در زایمان نخست یک قلو، و در زایمان‌های بعدی، دوقلو و حتی سه‌قلو به دنیا می‌آورند.

نژاد پاناما Panama:

این گوسفندِ گوشتی ترکیب دو نژاد قوچ رامبویه و میش لینکلن است و بدن بزرگی دارد. هدف از تولید این نژاد، اصلاح کیفیت گوشت و درازی پشم آنها بوده است.

2- نژاد شیری:

نژاد گوسفند شیری ایرانی:

نژاد کردی خراسان:

گوسفندان نژاد کردی خراسان از گوسفندهای داری بازدهی دوگانه ایرانی است. این گوسفند علاوه بر شیری بودن، گوشتی هم هست. رنگ این نژاد از گوسفندان ایرانی قهوه‌ای روشن تا تیره است. رنگ پشم این گوسفندان در زمان تولد یکدست است. در گذر زمان رنگ پشم آنها در بخش‌های سر، صورت، دست‌ها و پاها تغییر می‌کند و روشن‌تر می‌شود.

وزن بره‌های این نژاد در زمان تولد بین 4.4 تا 4.6 کیلوگرم است. شیری که این نژاد در هر دوره شیری تولید می‌کند، به 44 کیلوگرم می‌رسد. حدود سه میلیون و پانصد هزار راس از این نوع گوسفندان در استان‌های خراسان پرورش داده می‌شود.

نژاد گوسفند شیری خارجی:

فریزین Friesian:

نژاد فریزین از شمال آلمان و کشور هلند است. شیر این گوسفند بسیار باکیفیت است و بازده بالایی دارد. این نژاد گوسفند در 230 روز می‌تواند 450 کیلوگرم شیر تولید کند. در سال‌های گذشته از این گوسفند برای اصلاح نژادی گوسفندان دیگر استفاده شده است. قابلیت باروری این گوسفندان نیز در جهان معروف است. گوسفند فریزین مقاومت خوبی در برابر شرایط سخت آب‌وهوایی دارد.

3- نژاد پشمی:

گوسفندان نژاد پشمی دارای پشم بلند و پرپشتی هستند. پشم گوسفندان برای تولید پارچه، پوشاک و زیراندازها مورداستفاده قرار می‌گیرد. پشم گوسفندان به چند گروه نسبتا ظریف، بلند، تلاقی بافته و قالی تقسیم می‌شوند.

نژاد گوسفند پشمی ایرانی:

نژاد فراهانی:

پشم گوسفندان نژاد فراهانی طرفداران زیادی در صنعت پارچه بافی دارد. البته گوشت این نژاد هم موردتوجه دامداران قرار گرفته است. شهرهای اراک، آشتیان و فراهان مناطق اصلی پرورش و زیست این دام هستند. از شیر و گوشت این نژاد نیز استفاده زیادی می‌شود.

نژاد بلوچی:

پشم باکیفیت گوسفندان بلوچی آنها را در گروه گوسفندان پشمی قرار داده است. مرغوبیت پشم این نوع گوسفندان بسیار بالا است. از پشم گوسفندان بلوچی در صنایع پارچه‌بافی و فرش‌بافی استفاده می‌شود. اما گوشت این دام‌ها نیز باکیفیت است. وزن‌گیری سریع گوسفندان بلوچی، آنها را در نژاد گوشتی هم قرار داده است. محل زندگی گوسفندان بلوچی در شرق ایران، جنوب غربی پاکستان و کشور افغانستان است.

نژاد ماکویی:

گوسفند ماکویی از گوسفندان پشمی ایرانی است که پشمی سفید با تارهای بلند دارد. از ویژگی‌های پشم این نژاد گوسفند رنگ‌پذیری خوب آن است. این ویژگی پشم گوسفند ماکویی را مناسب صنایع مختلفی چون قالیبافی ساخته است. میانگین بازدهی سالانه پشم این گوسفند 3 تا 5 کیلوگرم است. گوسفند ماکویی در بین گوسفندهای گوشتی هم شناخته‌شده است.

نژاد کرمانی:

گوسفندان کرمانی به مرغوب بودن پشمشان معروف هستند. این گوسفندان جثه متوسطی دارند و گوشت آنها هم طرفداران زیادی دارد. گوشت گوسفندان کرمانی دارای چربی کمی است. این نژاد از گوسفندان ایرانی در شرایط گرم و خشک رشد می‌کنند

نژاد گوسفند پشمی خارجی:

نژاد مونتادال Montadal:

گوسفند مونتادال گوسفندی آمریکایی با بازدهی دوگانه است. پشم این نژاد از گوسفندان آمریکایی بسیار خوب و مرغوب است، اما گوشت آنها هم موردتوجه قرار گرفته است. رنگ گوش‌ها و پاهای این نوع گوسفند سفید است. صورت و پاهای گوسفند مونتادال بدون پشم است. نژاد گوسفند مونتادال لاشه‌ای گوشتی دارد و بدون شاخ است. میانگین پشم هر گوسفند مونتادال در سال بین 4.5 تا 5.5 کیلوگرم است.

نژاد فنلاندی Finn Sheep:

گوسفند فنلاندی اندازه‌ای کوچک دارد. دست، پا، بینی و گوش‌های این گوسفند سفید است. بره‌های نژاد فنلاندی در زمان تولد کوچک هستند. این گوسفند در برابر شرایط نامساعد، مقاومت خوبی دارد.

نژاد جاکوب Jacob:

گوسفندان نژاد جاکوب شاخ‌های بلند، تیره و پشم بسیار خوبی دارند. شاخ‌های گوسفندان نژاد جاکوب معمولا به‌رنگ تیره است، اما در مواردی هم به‌ شکل راه‌راه سیاه و سفید دیده می‌شود. این نوع از گوسفندان به زیبایی و ابهت معروفند. وزن قوچ بالغ این نژاد بین 52 تا 82 کیلوگرم، و وزن میش‌های آن به 36 تا 54 کیلوگرم می‌رسد.

نژاد کاریدال Corriedale:

کاریدال نیز از نژادهای گوسفند پشمی است که گوشت آن نیز باکیفیت است. این نوع از گوسفندان بازدهی دوگانه دارد و گوشت و پشم آن، هم‌زمان موردتوجه قرار گرفته است. گوسفند کاریدال ترکیبی از دو نژاد مرینوس و لینکلن است و اصل آن به کشور نیوزیلند بازمی‌گردد. این گوسفند وزن بالایی دارد و بازدهی پشم آن در سال بین 5 تا 7 کیلوگرم است.

نژاد باربادوس Barbados:

گوسفند باربادوس شاخ و موی زیبایی دارد و بیشتر به خاطر پشم خود مورد توجه قرار گرفته است. این گوسفند لاغر است و گوشت این نژاد از گوسفندان خارجی خیلی موردتوجه نیست.

نژاد مرینوس Merino:

زادگاه اصلی گوسفندان نژاد مرینوس در اسپانیا بوده، اما اکنون در بسیاری از کشورهای دنیا پرورش داده می‌شود. نژاد مرینوس یکی از بهترین نژادهای گوسفندان خارجی است. این نژاد جزو نژادهایی است که با بسیاری از وضعیت‌های آب‌وهوایی دنیا سازگار است. این نژاد گوسفندان بسیار قوی هستند و گوشت آنها هم لذیذ و بدون چربی است.

رشد پشم گوسفندان مرینوس زیاد است و باید هر سال چیده شود. بلند بودن پشم گوسفندان نژاد مرینوس گرمای بدن آنها را بالا می‌برد و جلوی دید آنها را می‌گیرد. راه رفتن این گوسفندها هم با پشم‌های بلند دچار مشکل می‌شود.

گوسفندان نژاد مرینوس پوستی چین‌دار دارند و بلندی پشم آنها به 7 سانتی‌متر می‌رسد. توانایی جفت‌گیری این نژاد بالا است. نژاد مرینوس می‌تواند در مراتعی با گیاهان کم رشد کند. 4 تا 6 کیلوگرم پشم سالانه، تولید هر گوسفند نژاد مرینوس است. میانگین پشم سالانه در برخی از انواع این نژاد به 18 کیلوگرم در سال هم می‌رسد.

برخی از قوچ‌های این نژاد دارای شاخ هستند، اما میش‌ها شاخ ندارند.

نژاد لینکلن Lincoln:

گوسفندهای نژاد لینکلن دارای پشم‌های بلندی هستند که محبوبیت زیادی در صنعت بافندگی دارد. پشم‌های این نژاد به‌رنگ سفید، با رگه‌های نقره‌ای و مشکی است. البته گوسفندان خاکستری، نقره‌ای و مشکی هم در بین آنها دیده می‌شود. نژاد لینکلن جثه‌ای بزرگ دارد و به‌عنوان سنگین‌ترین گوسفندان جهان شناخته شده است. گوسفند لینکلن دارای وزن‌گیری سریعی است و از گوشت آن هم برای تامین پروتئین موردنیاز انسان‌ها استفاده می‌شود.

گوسفندان نژاد لینکلن در نتیجه ترکیب دو نژاد لایسستر و گوسفندان بومی ساحل لینکلن شایر در کشور انگلستان است. گوسفندان لینکلن در آب‌وهوای سرد پرورش داده می‌شوند. وزن قوچ این نژاد بین 110 تا 160 کیلوگرم، و وزن میش آن بین 90 تا 110 کیلوگرم است. این نژاد به کشور انگلستان برمی‌گردد، اما امروزه تعداد کمی از آنها در این کشور باقی مانده است. مقدار تولید پشم سالانه هر گوسفند لینکلن 6 تا 10 کیلوگرم در سال است.

نژاد لایسستر Leicester:

نژاد لایسستر گوسفندی انگلیسی، و دارای پشمی بلند و فرفری است. بلندی پشم این نوع گوسفند بین 12 تا 25 سانتی‌متر است. رنگ پشم گوسفندان لایسستر بیشتر سفید است و لکه‌های سیاهی بر روی آنها دیده می‌شود. این گوسفندان بدون شاخ هستند و گوشت آنها نیز موردتوجه دامداران قرار دارد.

وزن گوسفند لایسستر در زمان بلوغ در حدود 55 کیلوگرم است. نژاد گوسفند لایسستر شباهت زیادی به نژاد لینکلن دارد. وزن قوچ نژاد لایسستر بین 110 تا 125 کیلوگرم، و وزن میش آن بین 85 تا 115 کیلوگرم است.

نژاد دبویلت Debouillet:

گوسفندان دبویلت از ترکیب نژاد رامبویه و مرینوس متولد شده‌اند. نژاد دبویلت پشم بسیار ارزشمندی، به‌رنگ سفید دارد. سرزمین اصلی این گوسفندان آمریکا است.  

نژاد تایلس Tailless:

سرزمین اصلی گوسفند نژاد تایلس آمریکا است. تایلس نژاد ترکیبی از دو نوع گوسفند بدون دم سیبری با دیگر نژادهای اصلاح‌شده است. گوش، پا و صورت این نژاد به‌رنگ سفید و بدون پشم و شاخ است.

نژاد رامبویه Rambouillet:

نژاد رامبویه نیز نمونه‌ای از نژاد پشمی است. زیستگاه اصلی نژاد رامبویه کشور فرانسه بوده، اما امروزه در کشورهای مختلفی پرورش داده می‌شود. گوسفندان این نژاد ریزپشم هستند. نژاد رامبویه توانایی تولید پشم زیاد و باکیفیتی دارد که از آن در صنایع مختلف استفاده می‌شود. مقاومت نژاد گوسفندان رامبویه نیز در مناطق مختلف آب‌وهوایی بسیار خوب است. رشد پشم نژاد رامبویه به 10 سانتی‌متر در سال می‌رسد.

4- نژاد پوستی:

گوسفندان نژاد پوستی طرفداران زیادی در تولید پوشاک و وسایل چرمی مختلف مانند کیف، کفش، کمربند و وسایل دیگر دارند. چرم گوسفند از چرم‌های باکیفیت و گران‌قیمت است.

نژاد گوسفند پوستی ایرانی:

نژاد قره گل Karakul:

سرزمین اصلی نژاد گوسفند قره گل به کشورهای مختلف آسیای مرکزی، از جمله ایران برمی‌گردد. پوست، پشم و گوشت نژاد گوسفند قره گل از بهترین انواع مرغوب آن است. گوسفندان این نژاد از مقاومت خوبی در گرمای 40 درجه و سرمای زیر 30 درجه سانتی‌گراد برخوردارند. از پشم گوسفند قره گل برای تولید پوشاک گران‌قیمت استفاده می‌شود. نژاد قره گل گوشتی و شیری هم هست.

نژاد گوسفند پوستی خارجی:

چندقلوزایی گوسفندها:

نژاد گوسفندان چندقلوزا توانایی زایمان چند بره را در هر زایمان دارند. تعداد معمول بره در چندقلوزایی بین دو تا 6 بره متفاوت است. البته نوع خوراک دام، مسائل بهداشتی و سن آنها نیز در این زمینه تاثیرگذار است. دام‌پروران حرفه‌ای برای زیاد شدن تعداد گوسفندان خود به پرورش نژادهای چندقلوزای گوسفندان می‌پردازند.

نژاد گوسفند چندقلوزای ایرانی:

نژاد افشاری:

دوقلوزایی در بین گوسفندان افشاری درصد بالایی دارد. پرورش این نوع از گوسفندان به نفع دامداران است.

نژاد قشقایی:

قابلیت به دنیا آوردن دو تا سه بره در برخی از زایمان‌ها یکی از ویژگی‌های گوسفندان قشقایی است. گوسفندان قشقایی در پاییز و زمستان زادوولد می‌کنند. درصد بارداری این گوسفندان 96 درصد است.

نژاد کردی:

دوقلوزایی در بین گوسفندان نژاد کردی حدود 10 درصد است. گوسفندان کردی به دو گروه گوسفندان کوهستانی و دشتی تقسیم می‌شوند. بره‌های این نژاد در زمان تولد بین 4 تا 6 کیلوگرم وزن دارند.

نژاد مهربان:

درصد دوقلوزایی گوسفندان نژاد مهربان 13 درصد است. گوسفند مهربان از گوسفندان سنگین‌وزن ایرانی است. سر، صورت و زیر شکم نژاد مهربان بدون پشم است. قوچ مهربان دارای شاخ، و میش مهربان بدون شاخ است. رنگ پشم گوسفند مهربان از قهوه‌ای تا سیاه است. زیستگاه این نژاد از گوسفندان در استان‌های کردستان، زنجان و همدان است.

نژاد شال:

از نمونه گوسفندان چندقلوزای ایرانی، می‌توان به نژاد شال هم اشاره کرد.


نژاد گوسفند چندقلوزای خارجی

نژاد رومانف

یکی از شناخته‌شده‌ترین گوسفندهای چندقلوزا در دنیا نژاد رومانف است. بیشترین تعداد زایش این نوع گوسفند، 9 بره در یک بار زایمان، و در آمریکا گزارش شده است.


نژاد سافولک

رتبه دوم چندقلوزایی در دنیا را گوسفندان نژاد سافولک به خود اختصاص داده‌اند.


دسته‌بندی بهترین نژاد گوسفندان ایرانی

 

نوع نژاد نوع بازدهی منطقه زیست
افشاری گوشتی غرب و شمال غرب ایران
شال گوشتی، شیری و پشمی قزوین
زندی گوشتی و پوستی قم
سنجابی گوشتی و پشمی کرمانشاه
زل گوشتی مازندران
مغان گوشتی و شیری آذربایجان غربی
تالشی گوشتی گیلان تا آستارا
آتابای گوشتی مناطق مختلف ایران
کردی خراسان شیری استان خراسان
فراهانی پشمی و گوشتی اراک
بلوچی پشمی و گوشتی سیستان و بلوچستان، خراسان
ماکویی پشمی و گوشتی استان آذربایجان
کرمانی پشمی و گوشتی استان کرمان
قره گل پوستی، پشمی و گوشتی آسیای مرکزی و ایران
جدول دسته‌بندی بهترین نژاد گوسفندان ایرانی



دسته‌بندی بهترین نژاد گوسفندان خارجی

 

نوع نژاد نوع بازدهی منطقه زیست
رامنی گوشتی انگلستان
رومانف گوشتی روسیه
همشایر گوشتی انگلستان
سافولک گوشتی، شیری و پشمی فرانسه
دورست گوشتی، شیری استرالیا
دورپر گوشتی و پوستی آفریقا
پاناما گوشتی و پشمی کلمبیا
فریزین شیری آلمان
مونتادال پشمی و گوشتی آمریکا
فنلاندی پشمی فنلاند
کاریدال پشمی و گوشتی نیوزیلند
باربادوس پشمی کارائیب
مرینوس پشمی اسپانیا
لینکلن پشمی و گوشتی انگلستان
لایسستر پشمی انگلیس
دبویلت پشمی آمریکا
تایلس پشمی آمریکا
رامبویه پشمی فرانسه
جدول دسته‌بندی بهترین نژاد گوسفندان خارجی


نکته‌های مهم در پرورش گوسفند


شاید شما هم علاقه‌مند باشید در زمینه پرورش گوسفند به فعالیت بپردازید. در این صورت باید از نکته‌های بسیاری آگاه باشید. نخستین نکته داشتن تجربه دام‌پروری است. اگر شما دارای تجربه کافی در این زمینه نیستید، از راهنمایی فردی باتجربه در این زمینه استفاده کنید.

توجه به نکته‌های زیر نیز می‌تواند راهنمای شما باشد:

  • پیش از اقدام به خرید گوسفند، از داشتن محیط مناسب برای این کار مطمئن شوید.
  • محیط مناسب برای پرورش گوسفند دارای انبار، سکو و سیلوهای مناسب است.
  • نژادی را انتخاب کنید که با آب‌وهوای منطقه موردنظر شما هماهنگی داشته باشد و بتواند در آنجا رشد کند.
  • خرید نژادی که قابلیت چندقلوزایی هم داشته باشد، در این مسئله اهمیت بسیاری دارد.
  • از بهترین مواد غذایی ارگانیک برای خوردوخوراک دام‌ها استفاده کنید.
  • با داشتن سرمایه بیشتر و تعداد گوسفندان بالاتر، سود شما هم بیشتر خواهد بود.
  • همواره یک دام‌پزشک را در کنار خود داشته باشید.


سخن پایانی

آشنایی با نژاد گوسفندان و شرایط زیستی و چگونگی رشد آنها برای هر کسی که قصد دارد در زمینه دامداری به فعالیت بپردازد، ضروری است. البته در کنار آشنایی با نژاد گوسفندان، نکته‌های دیگری نیز در این مسیر باید موردتوجه قرار گیرد. نکته نخست انتخاب گوسفند با توجه به منطقه موردنظر شما برای پرورش دام است. در هر منطقه با توجه به شرایط جغرافیایی، نوع خاصی از گوسفندان می‌توانند رشد و بازدهی خوبی داشته باشند.
نکته بعدی انتخاب دامی است که بیشترین بازدهی را داشته باشد. برخی از گوسفندان چندقلوزا هستند. برخی نیز بازدهی چندگانه دارند و پرورش آنها به‌صرفه‌تر است. البته نکته‌های دیگری هم در این زمینه باید موردنظر قرار گیرد که برخی از آنها بهداشت محیط پرورش گوسفندان، نوع خوراک آنها و بسیاری از مسائل دیگر است. در یک کلام می‌توان گفت برای پرورش نژاد گوسفند باید با آگاهی کامل اقدام کرد.
 

 

فارموژن در حوزه اصلاح نژاد، ارزیابی ژنومیک و انتخاب دام برتر فعالیت می کند. هدف فارموژن کاهش نیاز دامداران به واردات اسپرم­ های خارجی و ارسال نمونه­ های خون یا بافت دام به خارج از کشور برای ارزیابی ژنومیکی است.
فارموژن گاوهای هلشتاین را از طریق نمونه خون (DNA) مورد ارزیابی ژنومیک قرار داده و امتیاز هر گاو برای صفات مختلف در کاتالوگ ارائه می شود. استفاده از گاوهای ژنومیک به افزایش سرعت اصلاح نژاد و بازده اقتصادی کمک می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس (۰۲۱۶۶۰۵۱۸۵۵) بگیرید، یا به اینستاگرام فارموژن مراجعه کنید.

چرا شیر گاو بخوریم؟ | فواید شیر گاو

فواید شیر برای انسان

همان طور که می‌دانید شیر گاو همیشه در دسترس بوده و مزیت بسیاری داشته و برای سلامتی بسیار مهم است. از جمله فواید شیر گاو می‌توان به کمک در کاهش وزن، ساختن استخوان‌ها و دندان‌های قوی و سالم، تقویت سیستم ایمنی بدن، کاهش چربی بدن، محافظت از قلب، از بین بردن التهاب و همچنین به تحریک رشد در بدن کمک می کند. در ادامه مقاله به صورت کامل فایده شیر گاو را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

آشنایی با انواع نژاد گاو شیری

ویژگی های کلی شیر گاو

مهم نیست در کجای کره زمین زندگی می‌کنید. هر کجا که باشید شیر گاو در دسترس شما خواهد بود، همچنین از اولین ماده غذایی انسان‌ها در هر دوره بوده است. به دلیل ارزش غذایی بالا، شیر گاو به یکی از پر طرفدارترین و پرتقاضاترین مایعات کره زمین تبدیل شده است.

بیش از 6 میلیارد نفر در کره زمین به طور نیمه منظم شیر می نوشند، این به معنی می‌باشد که این حیوانات بخش فوق‌العاده مهمی از نیازهای غذایی جهانی ما انسان‌ها هستند. در واقع، بیشتر دولت‌ها توصیه‌هایی برای میزان شیری که کودکان باید به صورت روزانه مصرف کنند، ارائه کرده اند. نقش شیر در رشد و نمو طبیعی بسیار مهم است و والدین در سراسر جهان آن را می‌دانند.

ارزش غذایی شیر

شیر گاو سرشار از پروتئین، ویتامین B، ویتامین D، مواد معدنی مختلف، ترکیبات آلی و آنتی اکسیدان‌ها است که می‌تواند به طریق مختلف بر بدن تأثیر بگذارد و آن را تحریک کند.

تفاوت شیر گاو و گوسفند

شاید استفاده زیاد از شیر گاو به این دلیل می‌باشد که توان تولیدی آن نسبت به شیر گوسفند بیشتر است. همچنین محققان به این موضوع اشاره کرده‌اند که فواید شیر گوسفند بیشتر از شیر گاو می‌باشد. اما به دلیل اینکه شیر گوسفند به اندازه گاو به راحتی در دسترس عموم قرار ندارد، به همین خاطر شیر گاو از نوشیدنی‌های محبوب مردم بوده و طرفدار بیشتری دارد.

ترکیبات شیر گاو

در مورد برخی فواید شیر همین بس که دارای مواد مغذی و پروتئین ها و مواد مورد نیاز زیر است.

در 224 میلی‌لیتر شیر موارد زیر وجود دارد:

  • کالری: 146
  • پروتئین: 8 گرم
  • چربی ها: 8 گرم
  • کربوهیدرات: 11 گرم
  • ویتامین B12
  • کلسیم: 23 درصد
  • فسفر: 20 درصد
  • ویتامین D
  • پتاسیم: 8 درصد
شیر پر چرب شیر کم‌ چرب شیر بدون چربی
کالری 152 106 83.6
پروتئین 8.14 گرم 8.32 گرم 8.44 گرم
چربی 7.97 گرم 2.34 گرم 0.19 گرم
کربوهیدرات 11.5 گرم 12.7 گرم 12.1 گرم
چربی اشباع 4.63 گرم 1.4 گرم 0.12 گرم
کلسیم 306 میلی گرم 310 میلی گرم 325 میلی گرم
ویتامین D 2.39 میکروگرم 2.61 میکروگرم 2.71 میکروگرم
ویتامین A 79.7 میکروگرم 143 میکروگرم 157 میکروگرم
ید 94.4 میکروگرم 89.1 میکروگرم 87.8 میکروگرم
جدول ترکیبات شیر گاو

ترکیبات شیر سایر دام ها

ما در این قسمت ابتدا ترکیبات شیر گوسفند را برای شما عزیزان آورده‌ایم. سپس در یک جدول ترکیبات 3 مورد از دام‌ها را با هم مقایسه خواهیم کرد.

  • ۸۳ گرم آب
  • ۵٫۴ گرم پروتئین
  • ۶ گرم چربی
  • ۹۵ کیلوکالری انرژی
  • ۵٫۱ گرم لاکتوز
  • ۳٫۸ گرم چربی اشباع نشده
  • ۱٫۵ چربی اشباع نشده تک زنجیره‌ای
  • ۰٫۳ گرم چربی اشباع شده چند زنجیره‌ای
  • ۱۱ میلی‌گرم کلسترول
  • ۱۷۰ واحد کلسیم در هر ۱۰۰ گرم شیر
چربی % پروتئین% لاکتوز% خاکستر% ماده خشک تام%
گاو 3.9 3.2 4.6 0.72 12.6
گوسفند 7.3 5.7 4.6 0.93 18.2
بز 3.6 3.3 4.6 0.80 12.1
مقایسه ترکیبات شیر گاو و گوسفند

از آنجایی که شیر مملو از مواد مغذی است، نمی‌توانید آن را از برنامه غذایی روزانه خود حذف کنید. به همین دلیل بیایید تا نگاهی دقیق به فواید شیر گاو بیندازیم، چون بسیار برای سلامتی ما مفید است.

اهمیت و فواید شیر گاو برای سلامتی

از فایده شیر گاو قصد داریم به چند مورد اشاره کنیم.

  • دارا بودن ویتامین‌هایی مانند  A، B6،  B12، Dو K
  • داشتن پروتئین، کربوهیدرات و چربی
  • داشتن مواد معدنی از جمله کلسیم، منیزیم، روی (زینک)، پتاسیم، فسفر، ید و سلنیوم

یک فنجان کوچک شیر، دارای 325 میلی‌گرم کلسیم می‌باشد، که این یک سوم مقداری است که بدن یک شخص بزرگسال به آن نیاز دارد. همانطور که گفته شد، در شیر پروتئین‌های مختلفی وجود دارد، که 2 مورد از این پروتئین‌ها “کازئین” (این پروتئین به صورت طبیعی در شیری که مادر به فرزند می‌دهد وجود دارد) و “وی” نام دارد.

این دو نوع پروتئین غلظت بسیار زیادی در داشتن نوع خاصی از اسیدهای آمینه دارند.

فواید باورنکردنی شیر گاو

اگر تا اینجای مقاله با ما پیش آمده باشید، مطمئنا دریافتید که چرا شیر گاو بخوریم و اینکه فواید شیر گاو چیست؟

در ادامه می‌خواهیم به مواردی اشاره کنیم که از خصوصیات مهم این ماده غذایی می‌باشد.

استخوان‌ها و دندان‌ها را تقویت می‌کند

شاید معروف‌ترین فایده شیر گاو خوردن، حفظ سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها باشد. کمپین‌های تبلیغاتی بسیاری وجود دارند که کاملا به این مفهوم تاکید دارند که شیر، استخوان‌ها را قوی می سازد و همچنین دندان‌‌ها سالم نگه می‌دارد.

ترکیبات شیر که دارای مقدار بسیار زیادی از کلسیم و سایر مواد معدنی می‌باشد، نه تنها برای تراکم استخوان، بلکه مصرف آن برای دندان‌هایتان نیز به شدت توصیه می‌شود. همچنین مصرف شیر می‌تواند در سنین بالا به شما کمک کند تا قدرت خود را حفظ کنید.

بهبود و سلامت قلب

گاوهایی که غذای آن‌ها علوفه و علف تازه می‌باشد، شیر گاوی آن‌ها سرشار از امگا 3 می‌باشد. این میزان بستگی به عواملی همچون محل چرای حیوانات دارد. اسیدهای چرب امگا 3 “شکل خوب” کلسترول در بدن هستند که در واقع می توانند به بهبود سلامت قلب و جلوگیری از شروع بیماری‌های قلبی و عروقی مانند حملات قلبی یا سکته کمک کنند.

کمک به کاهش وزن

تحقیقات بسیاری نشان داده است که شیر به دلایل مختلفی می‌تواند به کاهش وزن کمک کند. به دلیل داشتن سطح بالای پروتئین و سطح پایین کالری، می‌تواند گرسنگی شما را برطرف کند.

همچنین به دلیل افزایش متابولیسم بدن، می تواند انرژی شما را افزایش دهد و همچنین می‌تواند بی‌تحرکی شما را از بین ببرد و متابولیسم بالا و فعالیت زیاد منجر به کاهش وزن شما می‌شود.

کمک به کاهش التهاب

مصرف شیر برای درمان بیماری‌هایی همچون نقرس، ناراحتی‌های تنفسی و سوختگی پوستی توصیه می‌شود. به دلیل اینکه در شیر پروتئین‌های حیوانی کامل، اسیدهای چرب امگا 3 و ترکیبات آنتی اکسیدانی وجود دارد که آن را به یک ماده ضد التهابی باورنکردنی تبدیل کرده است.

به همین دلیل است که اکثر مردم بعد از یک وعده غذایی شیر می‌نوشند. ترکیب منحصر به فرد مواد مغذی داخل شیر می‌تواند التهاب را نیز تسکین دهد و کارایی هضم و جذب مواد مغذی را بهبود بخشد.

رشد و عملکرد بدن

همانطور که می‌دانید، پروتئین‌ها شامل انواع مختلفی هستند و پروتئین‌ها بخش مهمی از عملکرد بدن ما را برعهده دارند. شیر گاو حاوی پروتئین‌های “کامل” است. به این معنی که آن‌ها به طور مستقیم هم در تولید انرژی و هم در رشد و نمو طبیعی برای بدن ما مفید هستند.

نوشیدن شیر در دوران کودکی به طور منظم بسیار مهم است. زیرا تحقیقات تا حد زیادی نشان داده است که رشد و نمو، چه جسمی و چه ذهنی، می‌تواند با این نوشیدنی مغذی و طبیعی تقویت شود.

تقویت ایمنی بدن

از دیگر فواید شیر گاو می‌توان به تقویت سیستم ایمنی بدن اشاره کرد. شیر چیزی فراتر از کلسیم و پروتئین است. ترکیبات آنتی اکسیدانی مانند ویتامین E، سلنیوم و روی نیز در شیر یافت می شوند. همچنین می‌تواند عوامل خطرناکی را که در سراسر بدن ممکن است باعث جهش یا بیماری‌های مزمن شود را از بین می‌برد.

تحقیقات نشان می‌دهد، شیر گاوی که تغذیه آن علف تازه بوده است برای بهبود ایمنی و محافظت بدن در برابر بیماری‌ها مفید می‌باشد.

مقایسه ترکیب شیر گاوهای معمول با گاو اصلاح ژنتیک شده

شیر گاوهایی که اصلاح ژنتیکی شده‌اند، نسبت به گاوهایی که اصلاح ژنتیکی نشده‌اند از املاح، پروتئین و مواد مغذی بیشتری برخوردار است. لاکتوز و کازئین شیر این نوع گاوها غلضت بسیار زیادی دارد. کشاورزان مقدار پروتئین و سایر مواد مغذی را که گاوها دریافت می‌کنند با خوراک غلیظ تنظیم می‌کنند تا آنها را سالم ‌تر و پربار نگه دارند. همچنین خواص درمانی که تا الان برای آن‌ها ذکر کردیم در گاوهایی که اصلاح ژنتیکی شده‌اند افزایش یافته است. 

اصلاح ژنتیکی دام

اصلاح ژنتیکی برای ایجاد گاو شیری بدون شاخ با افزایش دادن مقاومت در برابر بیماری استفاده شده است. برنامه‌هایی که می‌تواند برای راحتی حیوانات، سود مزرعه و ایمنی کارگران مفید باشد. همچنین اخیرا دانشمندان گاوهای شیری را اصلاح ژنتیکی کرده‌اند تا بدون شاخ و در برابر بیماری‌های خاص مقاوم باشند. فنوتیپ بدون شاخ، به طور طبیعی در برخی از نژادهای گاو وجود دارد و همیشه توسط یک ژن غالب کنترل می شود.

با استفاده از فناوری روز دنیا، می‌توان این ژن را در ژنوم گاوهای دیگر ادغام کرد و در نتیجه نیاز به جراحی شاخ نیست و جوانه‌های شاخ را از بین می‌برد. شاخ زدایی (یا جدا کردن شاخ) یک روش جراحی معمول و بدون درد در مزارع آمریکا برای گاوها می‌باشد. تولید گاوهای بدون شاخ ژنتیکی می‌تواند درد حیوانات را در درآمدن شاخ کاهش دهد.

مزایای اصلاح ژنتیکی گاو

اصلاح ژنتیکی، هزینه‌های مربوط به کندن شاخ گاوها را برای کشاورزان کاهش می‌دهد. همچنین بیماری‌های گاوها، هزینه‌های پزشکی و تلفات را نیز کاهش می‌دهد. به همین دلیل قطعا کشاورزان و دامداران هم از گاوهای بدون شاخ سود بیشتری نصبشان می‌شود.

اصلاح تغذیه گاو

بسیاری از مردم شیر را دوست دارند، اما گاو شیری در طول روز گاز متان و نیتروژن نیز تولید می‌کند. گاوها با دفع مواد غذایی خوراکی خود متان را وارد چرخه حیات ما انسان‌ها می‌کنند. متان به گرم شدن جهانی کره زمین کمک می‌کند، در حالی که نیتروژن در طبیعت به شکل آمونیاک رسوب می کند و برای محیط زیست مضر هستند. تغییر در ترکیبات خوراک گاوها می‌تواند این مشکل را حل کند. تنها خوردن علوفه و خوراک غلیظ گاز گلخانه ای متان تولید می کند.

آغوز چیست؟

آغوز مایع شیری رنگی است که از پستان پستاندارانی که به تازگی زایمان کرده‌اند، قبل از شروع تولید شیر مادر ترشح می‌شود. این منبع مهمی از مواد مغذی است که باعث رشد و مبارزه با بیماری در نوزادان پستانداران می‌شود. گرچه همه پستانداران آغوز تولید می‌کنند، ولی مکمل‌ها معمولاً از آغوز گاو شیری تهیه می‌شوند و این مکمل به “آغوز گاوی” معروف است.

آغوز گاوی بسیار شبیه به آغوز انسان است. هر دو سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌های مبارزه کننده با بیماری، هورمون‌های رشد و آنزیم های گوارشی می‌باشند. برای تولید این مکمل‌ها آغوز گاو، پاستوریزه می‌شود و به صورت قرص یا پودری خشک می‌شود که می‌تواند با مایعات مخلوط شود. آغوز گاو معمولاً رنگ زرد روشن و طعم و بوی لطیفی دارد که شبیه دوغ است.

ترکیبات و فواید آغوز برای انسان

آغوز گاو حاوی مواد مغذی بیشتری نسبت به شیر معمولی است. به طور خاص آغوز دارای پروتئین، چربی، کربوهیدرات، منیزیم، ویتامین های B، و ویتامین های A، C و E بیشتری نسبت به شیر گاو است.

همچنین آغوز سرشار از درشت مغذی ها، ویتامین‌ها و مواد معدنی بوده و فواید آن برای سلامتی بیشتر به ترکیبات پروتئینی خاصی مرتبط است که ترکیبات آن عبارتند از:
لاکتوفرین. لاکتوفرین (پروتئینی است که در پاسخ ایمنی بدن شما به عفونت‌ها، از جمله عفونت‌هایی که توسط باکتری‌ها و ویروس‌ها ایجاد می‌شوند، دخیل است.)

آنتی بادی ها پروتئین‌هایی هستند که به عنوان ایمونوگلوبولین ها شناخته می‌شوند و توسط سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با باکتری‌ها و ویروس‌ها استفاده می‌شوند. آغوز گاوی سرشار از آنتی‌بادی ها است.
از آنجایی که آغوز گاو مملو از مواد مغذی است که با بیماری ها مبارزه می کند و باعث رشد می شود، ممکن است بتواند ایمنی را تقویت کند، عفونت ها را درمان کند و مزایای مرتبط بیشتری را در طول زندگی در انسان ارائه دهد.

روش های افزایش شیر گاو

کشاورزان و دامداران روش‌های مختلفی را برای افزایش شیر گاو پیاده‌سازی کرده‌اند که به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

  • وقتی واکسن گاو به موقع زده شود، سیستم ایمنی بدن آن در برابر بیماری‌ها قوی خواهد شد و همچنین شیر آن افزایش پیدا می‌کند.
  • انتخاب کردن نژادهای گاو شیری برای دریافت شیر بیشتر را نباید نادیده گرفت.
  • مدیریت کردن تغذیه گاو هم در خوردن کنسانتره و هم در علوفه نیز تاثیر بسزایی در افزایش شیر دارد.
  • افزایش تعداد وعده‌های غذایی گاو
  • اقزایش دفعات دوشیدن شیر گاو در روز
  • کیفیت مواد غذایی که گاو مصرف می‌کند، در میزان شیر آن تایثر مستقیم دارد.

مصرف سرانه شیر در ایران و جهان

بر اساس آمار جهانی سازمان FAO، سرانه مصرف شیر ایران در یک سال چیزی در حدود 66/12 کیلوگرم می‌باشد. میانگین جهانی مصرف شیر در سال 150 کیلوگرم بوده و در بعضی کشورهای اروپایی به 300 کیلوگرم در سال نیز می‌رسد. بر اسا آمار و اطلاعات ثبت شده مصرف شیر در آمریکا 253/8 می‌باشد که دلیل کاهش آن را جایگزینی نوشیدنی‌های دیگر با شیر می‌دانند.

بر اساس اطلاعات ثبت شده توسط سازمان FAO، هر سوئیسی در یک سال 70 لیتر شیر به تنهایی می‌نوشد.

سخنان پایانی

شیر یکی از مواد غذایی بسیار مهم و مغذی برای انسان‌ها می‌باشد که مصرف روزانه آن به شدت توصیه می‌شود. فواید بی نظیر مصرف شیر برای بدن که شامل بهبود بیماری‌های قلبی، افزایش ایمنی بدن و .. می‌توان اشاره کرد. همان طور که در انتهای مقاله اشاره شد تمامی کشورهای آمریکایی و اروپایی در مصرف سرانه شیر پیشرو هستند.

فارموژن در حوزه اصلاح نژاد، ارزیابی ژنومیک و انتخاب دام برتر فعالیت می کند. هدف فارموژن کاهش نیاز دامداران به واردات اسپرم­ های خارجی و ارسال نمونه­ های خون یا بافت دام به خارج از کشور برای ارزیابی ژنومیکی است.
فارموژن گاوهای هلشتاین را از طریق نمونه خون (DNA) مورد ارزیابی ژنومیک قرار داده و امتیاز هر گاو برای صفات مختلف در کاتالوگ ارائه می شود. استفاده از گاوهای ژنومیک به افزایش سرعت اصلاح نژاد و بازده اقتصادی کمک می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس (۰۲۱۶۶۰۵۱۸۵۵) بگیرید، یا به اینستاگرام فارموژن مراجعه کنید.

 

 

معرفی مهمترین انواع نژاد گاو گوشتی و شیری

انواع نژاد گاو شیری و گوشتی

 

معرفی مهمترین انواع نژاد گاو گوشتی و شیری

در این مقاله تصمیم داریم مهم‌ترین انواع نژاد گاو را به شما معرفی کنیم. نژادهای مختلف گاو به دو دسته‌ی کلی گاوهای گوشتی و گاوهای شیری تقسیم‌بندی می‌شوند. پرورش انواع گاو به منظور تولید گوشت و شیر و همچنین تولید چرم از پوست آنها انجام می‌شود. همچنین از فضولات آنها نیز کود حیوانی مناسبی به‌دست می‌آید. گاوها در طول سال توانایی زاد و ولد را داشته و تغییرات فصلی تأثیری در این امر ندارد. طول زمان بارداری آنها 9 ماه بوده و معمولاً تک‌قلوزا هستند و در موارد نادری ممکن است دوقلوزایی نیز داشته باشند. گاوها در حالت طبیعی 20 تا 25 سال عمر داشته و گاو ماده شیرده اولین فرزند خود را در حدود دو سالگی به دنیا می‌آورد. ادامه‌ی مطلب را مطالعه کنید تا با مهم‌ترین انواع نژاد گاو گوشتی و شیری آشنا شوید.

معرفی انواع نژاد گاو گوشتی

تنوع نژادی گاوهای گوشتی بسیار زیاد بوده و بالغ بر 250 نژاد مختلف گاو گوشتی در جهان وجود دارد. اما در این بین تعدادی از این نژادها به دلیل خصوصیات فیزیکی، توانایی تولید مثل، نرخ رشد و شرایط نگهداری نسبت به بقیه در اولویت بوده و در بین دامداران از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند. در ادامه، محبوب‌ترین و مهم‌ترین انواع نژاد گاو گوشتی را به شما معرفی می‌کنیم.

گاو هرفورد Hereford

خاستگاه گاو هرفورد انگلستان بوده و از نسل گاوهای کوچک قرمز بریتانیایی رومی و یک نژاد بزرگ ولزی ایجاد شده است. هدف پرورش دهندگان این نژاد، افزایش راندمان تولید گوشت بوده است که امروزه به‌عنوان یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی این نژاد محسوب می‌شود. گاوهای نژاد هرفورد اولین گاوهای انگلیسی بودند که به عنوان یک نژاد واقعی شناخته شدند.

هرفوردهای امروزی به رنگ قرمز تیره تا قرمز مایل به زرد هستند که صورت، زیر شکم و زیر زانوهای آنها سفید رنگ است. آنها شاخ‌های ضخیم کوتاهی دارند که معمولاً به سمت پایین خم شده است. نرهای بالغ می‌توانند تا حدود 800 کیلوگرم وزن داشته باشند، در حالی که وزن ماده بالغ می‌تواند تا حدود 550 کیلوگرم باشد.

گاوهای نژاد هرفورد به دلیل قدرت و توانایی جست‌وجوی غذا و طول عمرشان شناخته شده هستند. بسیاری از ماده‌ها بیش از 15 سال عمر کرده و گوساله تولید می‌کنند. هرفورد نر می‌تواند تا سن 12 سالگی یا بیشتر سودآوری داشته باشد.

گاو شارولز Charolais

خاستگاه گاو شارولز کشور فرانسه و نژاد آن از گاوهای این کشور ایجاد شده است. مبنای فرانسوی‌ها در پرورش و اصلاح نژاد گاو اندازه‌ی گاو و حجم عضله‌های آن بوده است. آنها علاوه بر بزرگی گاو در انتهای رشد خود، بر سرعت رشد گاو نیز تأکید داشته‌اند. تنها پس از جنگ جهانی دوم بود که گاو شارولز از فرانسه به سایر نقاط جهان نیز صادر شد.

گاوهای شارولز معمولی سفید رنگ با پوزه‌ای صورتی و سم‌های کم‌رنگ هستند. بدن آنها کشیده و درشت است و شیردهی بسیار خوبی دارند. در حال حاضر گاوهای نژاد شارولز به رنگ سیاه و سفید پرورش داده می‌شوند. شارولزها جزو گاوهای گوشتی متوسط تا بزرگ با بدنی درشت و پرگوشت هستند. آنها دارای سر کوتاه و پهن با بدن و پاهایی بسیار عضلانی هستند. این نژاد گاو توانایی رشد و افزایش بهره‌وری را به خوبی نشان داده است و برای پروار کردن برای وزن‌های بالا بسیار مناسب است. افزایش وزن بالاتر نسبت به سن، سازگاری فوق‌العاده، مدیریت آسان آنها از نظر رفتار و سهولت زایمان، از دیگر ویژگی‌های این نژاد است و از همه نظر برای پرورش دادن مناسب هستند.

نژاد گاو سمینتال Simmental

تاریخچه نژاد گاو سمینتال به قرون وسطی بازمی‌گردد. سوابق نشان می‌دهد که گاو سمینتال نتیجه‌ی تلاقی بین گاوهای بزرگ آلمانی و نژاد کوچکتر بومی سوئیس است. پس از پیدایش این نژاد در سوئیس، به قاره‌های دیگر نیز صادر شده است.

رنگ سمینتال طلایی یا لکه‌هایی قرمز بر روی زمینه‌ی سفید رنگ است. سر این گاو سفید است و اغلب یک نوار سفید رنگ بر روی شانه دارد. گاوهای سمینتال می‌توانند تا حدود 700 تا 900 کیلوگرم و نوع نر آن تا 1300 کیلوگرم وزن داشته باشند. این نژاد به راحتی با انواع شرایط محیطی سازگار می‌شود. باروری بالا و طولانی مدت، طول عمر، سهولت زایمان، فواصل کوتاه بین زایمان، چرای خوب، بلوغ زودرس و نرخ رشد مناسب از دیگر ویژگی‌های نژاد سمینتال است.

گاو آنگوس قرمز Red Angus

نژاد آنگوس قرمز توسط وایکینگ‌ها از اروپا به انگلستان و اسکاتلند برده شد و در آنجا با گاوهای سلتیک شاخدار سیاه اسکاتلندی آمیخته شدند. رنگ آنها قرمز و اندازه‌ی آنها نیز متوسط گوشتی است. آنها همچنین به خاطر طول عمرشان مشهور هستند. جنس ماده آنگوس قرمز در سنین جوانی به بلوغ می‌رسد و بسیار بارور هستند، تولید شیر عالی و غریزه مادری قوی دارند. گاوهای آنگوس طبعی آرام دارند که پرورش آنها را آسان می‌کند. این نژاد گوشت بسیار مطلوبی تولید می‌کند که کیفیت آن بسیار عالی است.

گاو گلبفی Gelbvieh

خاستگاه گاو گلبفی جنوب آلمان است و از ترکیب چندین گونه گاو محلی ایجاد شده است. در سال 1958 دولت آلمان در یک استراتژی برای بهبود عملکرد در صفات تولید شیر و گوشت، یک برنامه‌ی سختگیرانه آزمایش نتایج را بر روی این نژاد اعمال کرد.

نژاد گاو گلبفی دارای رنگ‌های طلایی مایل به قرمز، خرمایی یا سیاه است. اندازه‌ای متوسط تا بزرگ و بدنی کشیده با ماهیچه‌هایی بالاتر از حد متوسط دارند. رشد آنها تا قبل از گرفتن از شیردهی بسیار سریع است. همچنین به خاطر خلق‌وخوی آرام و مطیع خود معروف هستند. این نژاد گاو سریع‌ترین بلوغ را در بین نژادهای مختلف گاو دارد و فقط نژاد گاو جرسی از آن سریع‌تر است.

نژاد گاو لیموزین Limousin

خاستگاه گاو لیموزین قاره اروپا و در فرانسه است. شرایط محیطی که این گاوها در آن بوده‌اند، آنها را به نژادی سرسخت، سالم و با سازگاری غیرعادی تبدیل کرده است. گاو لیموزین بزرگ بوده و استخوان‌بندی قوی دارد. وزن لیموزین ماده بالغ 650 کیلوگرم و وزن لیموزین نر بالغ 1000 کیلوگرم است.

گاو لیموزین دارای رنگ قرمز طلایی و رنگ روشن‌تری در زیر شکم، داخل ران‌ها، اطراف چشم و پوزه دارد. لیموزین‌هایی که دارای ژن سیاه هستند، تنوع رنگی دارند. نژادی زودرس هستند و گوشتی بدون چربی تولید می‌کنند. لیموزین به عنوان نژاد لاشه شهرت پیدا کرده است و بازدهی گوشت قابل فروش آن 73.3 درصد است. این نژاد بهره‌وری عالی با هزینه‌ی کم را تضمین می‌کند.

گاو هایلند Highland

همان‌طور که از نام این نژاد پیداست، خاستگاه گاوهای هایلند جزایر هایلند در غرب اسکاتلند است. آنها بزرگترین سر با شاخ‌هایی بلند و نوک تیز دارند. پوست ضخیم و موهای بلند، آنها را به خوبی در مقابل برف و باران محافظت می‌کند. بنابراین نژاد مناسبی برای مناطقی با شرایط سخت است.

رنگ آنها می‌تواند مشکی، قرمز، زرد، لکه‌ای و قهوه‌ای مایل به خاکستری باشد. طول عمر آنها قابل توجه بوده و بسیاری از آنها تا سنین بیش از 18 سال همچنان به تولید مثل ادامه می‌دهند. غریزه‌ی مادری در گاو هایلند بسیار قوی بوده و گوساله آن نیز بسیار مقاوم است و تا زمان از شیر گرفتن به سرعت رشد می‌کند. گاو نر بالغ در شرایط تولید مثل حدود 800 کیلوگرم و گاو ماده 500 کیلوگرم وزن دارد. این نژاد گوشتی مرمری با طعمی بسیار متمایز دارد. سطح چربی و کلسترول گوشت این گاو نسبت به سایر گاوها پایین‌تر و پروتئین و آهن آن بالاتر است. این نژاد گاو برای افرادی که مایل به تولید گوشت گاو با نهاده‌های طبیعی هستند بهترین انتخاب است.

گاو براهمن Brahman

منشأ نژاد براهمن که با عنوان برهما نیز شناخته می‌شود از گاوهای مقدس هند است. این نژاد به دلیل قرن‌ها قرار داشتن در معرض منابع غذایی ناکافی، آفات مختلف، انگل‌ها، بیماری‌ها و شرایط آب‌وهوایی نامساعد گرمسیری هند، سازگاری‌های قابل توجهی برای بقا به‌دست آورده است که برای پرورش‌دهندگان گاو بسیار سودمند است.

گاوهای نژاد براهمن با یک قوز بزرگ در بالای شانه و گردن مشخص می‌شوند. رنگ آنها خاکستری روشن یا قرمز یا تقریباً سیاه است. در بین نژادهای گاو گوشتی، اندازه‌ی آنها متوسط است. گاو براهمن نر بین 750 تا 1000 کیلوگرم و گاو براهمن ماده بین 450 تا 650 کیلوگرم وزن دارد. رشد سریع، ماهیچه فراوان، زودرسی جنسی، زایمان منظم و رام بودن از ویژگی‌های این نژاد گاو است.

نژاد گاو شورت هورن Shorthorn

خاستگاه گاو شورت هورن انگلستان بوده و از گاوهای Teeswater و Durham تکامل یافته است. این نژاد به صورت دو منظوره هم برای گوشت و هم برای شیر پرورش داده می‌شود. اهمیت نژاد شورت هورن در توسعه سایر نژادها بسیار زیاد بوده و ژن این نژاد در ظهور بیش از 40 نژاد مختلف استفاده شده است.

رنگ گاو شورت هورن قرمز، سفید یا قرمز مایل به قهوه‌ای است. سهولت در زایمان، باروری، توانایی رشد سریع و امکان پیوند با سایر نژادها از ویژگی‌های این نژاد گاو است.

گاو برانگوس Brangus

نژاد گاو برانگوس برای استفاده از صفات برتر دو گاو آنگوس و براهمن ایجاد شده است. ژنتیک آنها در 8/3 براهمن و 8/5 آنگوس تثبیت شده است. این ترکیب منجر به نژادی شد که ویژگی‌های دو نژاد والد بسیار موفق را با هم ترکیب کرد.

رنگ گاوهای برانگوس سیاه یا قرمز، با پوششی براق و رنگدانه‌دار است. پوست آنها شل و در ناحیه گردن دارای چین‌خوردگی است. جنس نر این نژاد دارای قوز متوسطی است. گاو نر بالغ برانگوس معمولاً بین 800 تا 900 کیلوگرم و گاو ماده برانگوس حدود 500 تا 550 کیلوگرم وزن دارد. مقاوم در برابر گرما و رطوبت بالا، مقاوم در برابر هوای سرد، مقاوم در مقابل کنه و نفخ، افزایش وزن سریع و گوشت کم‌چربی از ویژگی‌های نژاد گاو برانگوس است.

گاو درات ماستر Droughtmaster

خاستگاه گاو درات ماستر در کوئینزلند استرالیا است. این نژاد از ترکیب نژادهای Bos taurus و Bos indicus به منظور غلبه بر مشکلات خشکسالی، کنه گاو، گرما، سرطان چشم و بسیاری مشکلات دیگر به دست آمده است.

گاو درات ماستر جثه‌ای متوسط دارد و رنگ آن خرمایی یا قرمز است. این نژاد دارای خصوصیاتی از قبیل سهولت در زایمان، گوساله‌های کم‌وزن، غرایز مادری قوی، تولید شیر بالا است و سریع بالغ می‌شود. تطبیق‌پذیری، تحمل گرما، مقاوم به انگل، کارایی گوارشی، مطیع بودن و گوشت باکیفیت از دیگر ویژگی‌های این نژاد است.

نژاد گاو بلمونت قرمز Belmont Red

خاستگاه گاو بلمونت قرمز استرالیا است. این گاو از ترکیب دو نژاد African Sanga و Bos taurus به دست آمده است. رنگ آن عمدتاً قرمز است، اما ممکن است گاهی اوقات مقداری سفیدی نیز داشته باشد. اندازه‌ی متوسطی دارد و در حدود 10 تا 14 ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسد. ضمن اینکه باروری بسیار خوبی نیز دارند. بلمونت‌ها به دلیل مطیع بودنشان معروف هستند. باروری، تطبیق‌پذیری، مقاوم بودن، مطیع بودن، گوشت باکیفیت، بازدهی گوشت بالا، کاهش علوفه تا 76 درصد و مراقبت آسان از ویژگی‌های نژاد بلمونت است.

گاو چیانینا Chianina

خاستگاه گاو چیانینا ایتالیا است و در شرایط محیطی متنوعی یافت می‌شود. به همین دلیل آنها از نظر اندازه و نوع از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر متفاوت هستند. این نژاد در ارتقاء سایر نژادها نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

گاو چیانینا به رنگ سفید چینی بوده و بزرگترین نژاد گاو در جهان است. قابل توجه‌ترین ویژگی این نژاد ماهیچه‌های بزرگ و کاملاً مشخص آن است. وزن گاو چیانینا ماده بین 800 تا 1000 کیلوگرم و وزن گاو چیانینا نر بین 1150 تا 1280 کیلوگرم است. نژاد چیانینا دارای ظرفیت بی‌نظیری برای تولید گوشت بدون چربی بوده و گوشت آنها قرمز و بدون ضایعات است. مشکلات زایمان بسیار کم، تحمل حرارت بالا، مقاوم در برابر بیماری‌ها و انگل‌ها و ماهیچه‌های کاملاً مشخص از ویژگی‌های گاو چیانینا است.

گاو بیف مستر Beef Master

خاستگاه گاو بیف مستر کشور آمریکا بوده و از ترکیب چند نژاد دیگر به دست آمده است. این نژاد به عنوان یک نژاد دومنظوره شناخته می‌شود، به این معنی که در آن ویژگی‌های قوی مادرانه همراه با رشد عالی و توانایی‌های جثه با هم ترکیب شده‌اند. بیف مستر نسبت به گرما، خشکی و حشرات مقاوم است. اندازه‌ای متوسط دارد در حالی که هیچ الگوی رنگ مشخصی در این نژاد وجود ندارد، اما به طور کلی قرمز روشن یا قرمز تیره هستند و برخی از آنها خال‌هایی سفید روی صورت خود دارند. آن چیزی که گاوهای بیف مستر را از سایر نژادها متمایز می‌کند، سرآمد بودن در شش ویژگی که یک نژاد براساس آنها شکل می‌گیرد، یعنی رفتار، باروری، وزن، سازگاری، جان‌سختی و تولید شیر است. این مسئله باعث شده که بیف مستر به عنوان «نژاد سودآور» شناخته شود.

نژاد گاو دوون Devon

خاستگاه گاو دوون در جنوب غربی انگلستان است. رنگ این نژاد قرمز تیره، قرمز روشن یا بلوطی است. گاو دوون نر بالغ بین 770 تا 1000 کیلوگرم وزن دارد. این نژاد از دیرباز به دلیل باروری، سهولت در زایمان، مطیع بودن، سرسختی و توانایی سازگاری با دماهای بالا مورد توجه بوده است. دوون ضخیم‌ترین پوست را در بین سایر گاوها دارد. این بدان معناست که نژاد دوون مقاومت بیشتری در برابر انگل‌های خارجی دارد. گوشت آنها کیفیت بسیار بالایی دارد. بلوغ زودرس، افزایش وزن روزانه‌ی بالا، مطیع بودن، توانایی فوق‌العاده‌ی مادرانه، گوشتی با طعم و لطافت عالی، مقاوم در برابر هوای گرم، و مقاومت طبیعی در مقابل بیماری‌ها از ویژگی‌های این نژاد گاو است.

گاو پیمونتز Piedmontese

خاستگاه گاو پیمونتز در شمال غربی ایتالیا است. نژاد پیمونتز از ترکیب دو نژاد Auroch و Zebu به دست آمده است. رنگ پیمونتز سفید تا خاکستری روشن است و پوزه، اطراف چشم‌ها، گوش‌ها، نوک دم، سم‌ها و شاخ‌ها سیاه است. این نژاد دارای جثه‌ای متوسط با ساختار استخوانی ظریف بوده و دارای بدنی عریض و عضلانی است. وزن گاو پیمونتز حدود 550 تا 600 کیلوگرم است. گاوهای این نژاد مطیع و بسیار بارور هستند، غرایز مادری آنها عالی است، تولید شیر فراوان و عمری طولانی دارند. ویژگی خاص گاوهای پیمونتز عامل عضله مضاعف آنها است. بلوغ زودرس، عمر طولانی، سطح باروری بالا، سهولت در زایمان، راندمان تغذیه بالا، سازگاری با آب‌وهوا و گوشتی با چربی و کلسترول کمتر از ویژگی‌های نژاد پیمونتز است.

گاو واتوسی Watusi

خاستگاه گاو واتوسی مصر است. گاوهای واتوسی ظریف و برازنده به نظر می‌رسند. برخی از آنها دارای قوز گردن هستند. رنگ آنها ممکن است یکدست یا خالدار باشد. شاخ‌های آنها بلند و متقارن است. اندازه‌ی متوسطی داشته و گاو واتوسی نر وزنی بین 450 تا 750 کیلوگرم دارد. این نژاد دمای بالا و شرایط آب‌وهوایی شدید را به خوبی تحمل کرده و شاخ‌های بزرگ آن به عنوان یک رادیاتور بدن او را خنک می‌کند. گوشتی باکیفیت و بدون چربی، زایمان آسان و غرایز قوی مادرانه از ویژگی‌های این نژاد گاو است.

نژاد گاو بارزونا Barzona

خاستگاه گاو بارزونا در آریزونای آمریکا است. این گاو یک نژاد گوشتی با جثه متوسط است. رنگ آن معمولاً قرمز متوسط است، اما ممکن است قرمز تیره یا قرمز روشن نیز باشد. بارزونا حیوانی آرام و قابل کنترل است. آنها خیلی زود به بلوغ رسیده و طول عمر طولانی دارند. سرسختی، تطبیق‌پذیری، بهره‌وری، باروری و سهولت در زایمان از ویژگی‌های گاو بارزونا است.

معرفی انواع نژاد گاو شیری

گاوهای شیری انواع بسیار زیادی دارند. تمام گاوهای ماده قدرت شیردهی دارند، اما تنها آنهایی که ظرفیت شیردهی بالایی برای تولید فرآورده‌های لبنی دارند به عنوان گاو شیرده پرورش داده می‌شوند. در این بین نژادهایی هستند که به دلیل بازدهی شیر بالا و شرایط نگهداری مناسب‌تری که دارند از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند. در ادامه، محبوب‌ترین و مهم‌ترین انواع نژاد گاو شیری را به شما معرفی خواهیم کرد.

گاو هلشتاین Holstein

خاستگاه گاو هلشتاین در شمال هلند است. نژاد هلشتاین به منظور به دست آوردن حیواناتی که بیشترین بازدهی را از علف داشته باشند پرورش داده شد. اختلاط این حیوان با یک گاو شیری سیاه و سفید آن را تبدیل به گاوی با تولید شیر بالا کرد. گاوهای هلشتاین بسیار بزرگ و با الگوهای رنگی سیاه و سفید یا قرمز و سفید هستند. یک گاو بالغ هلشتاین حدود 700 کیلوگرم وزن دارد. طول عمر طبیعی گاو هلشتاین 6 سال است، اما برخی از آنها ممکن است طول عمر بیشتری داشته باشند.

گاوهای هلشتاین بالاترین میزان تولید شیر را در جهان دارند. آنها با تمام سیستم‌های مدیریت و بهره‌برداری سازگار می‌شوند. آرام و قابل کنترل بودن، مقاوم در برابر استرس، تولید زیاد، بازدهی بیشتر نسبت به هزینه‌های خوراک، شایستگی ژنتیکی بی‌نظیر و سازگاری با طیف وسیعی از شرایط محیطی از ویژگی‌های بارز نژاد گاو هلشتاین است.

گاو جرزی Jersey

خاستگاه گاو جرزی انگلستان است. امروزه نژاد جرزی دومین نژاد بزرگ گاوهای شیری در جهان است. گاوهای جرزی به دلیل کیفیت بالای شیرشان که سرشار از پروتئین، مواد معدنی و عناصر کمیاب است مشهور هستند. این نژاد توانایی سازگاری با بسیاری از انواع آب‌وهوا، محیط‌ها و شیوه‌های مدیریتی را دارد.

رنگ گاو جرزی معمولاً قهوه‌ای است، اگر چه می‌تواند از تقریباً خاکستری تا سیاه مات نیز متغیر باشد. همچنین ممکن است لکه‌های سفیدی نیز داشته باشند. جرزی از نظر اندازه نسبتاً کوچک است و حدود 400 تا 450 کیلوگرم وزن دارد. شیر گاو جرزی از بسیاری جهات منحصربه‌فرد است و 18 درصد پروتئین بیشتر، 20 درصد کلسیم بیشتر و 25 درصد چربی بیشتری از متوسط سایر شیرها دارد و هزینه‌ی تولید شیر آن در مقایسه با سایر نژادها کمتر است.

نژاد گاو براون سوئیس Brown Swiss

همان طور که از نام آن پیداست، خاستگاه گاو براون سوئیس در کشور سوئیس است و قدیمی‌ترین نژاد گاوهای شیری است. این نژاد بسیار قوی، پربازده، سازگار و دارای عمری طولانی است. کاربرد این نژاد دوگانه بوده و هم برای تولید شیر و هم برای تولید گوشت پرورش داده می‌شود. شیر این گاو مورد علاقه‌ی پنیرسازان است. پرورش دهندگان براون سوئیس از بهترین نسبت چربی به پروتئین در میان نژادهای شیرده برای تولید بیشترین پنیر بهره می‌برند.

گاو گرنزی Guernsey

خاستگاه گاو گرنزی انگلستان است. شهرت گرنزی به خاطر تولید کردن منحصربه‌فرد شیری به رنگ زرد پررنگ، عنوان «گرنزی طلایی» را به او داده است. رنگ این نژاد از زرد تا قهوه‌ای مایل به قرمز با لکه‌های سفید متفاوت است. خلق‌وخوی آرامی داشته و عصبی و تحریک‌پذیر نیستند. وزن آن حدود 450 تا 500 کیلوگرم و وزن گاو نر به 600 تا 700 کیلوگرم می‌رسد. تولید شیر باکیفیت، 20 تا 30 درصد خوراک کمتر به ازای هر لیتر شیر نسبت به نژادهای شیری بزرگتر، بلوغ زودرس، حداقل عوارض زایمان، سازگاری با تمام اقلیم‌ها و سیستم‌های مدیریتی از ویژگی‌های گاو گرنزی هستند.

گاو ایرشایر Ayrshire

خاستگاه گاو ایرشایر اسکاتلند است. ایرشایر به خاطر توانایی در تولید شیر و به‌ویژه به خاطر شکل و کیفیت برتر پستان مورد توجه قرار می‌گیرد. رنگ این نژاد قرمز و سفید است. گاوهای ایرشایر جثه‌ای متوسط دارند و وزن آنها در زمان بلوغ تقریباً بیش از 550 کیلوگرم است. گاوهایی قوی هستند که با تمام سیستم‌های مدیریتی سازگار هستند. ایرشایرها از نظر ساختار پستان عالی هستند و در معرض مشکلات پا نیستند. شیر آنها به عنوان «شیر ایده‌آل» نامیده می‌شود، بیش‌ازحد غنی نیست، چربی کمی دارد و دارای مقادیری مواد غیرچرب مطلوب مانند پروتئین است.

نژاد گاو شورت هورن شیری Milking Shorthorn

خاستگاه گاو شورت هورن شیری انگلستان است. این نژاد مورد استفاده‌ی دو منظوره داشته و هم برای گوشت و هم برای شیر پرورش داده می‌شود. رنگ آنها قرمز، قرمز و سفید، سفید یا قرمز مایل به قهوه‌ای است. وزن آنها بین 635 تا 990 کیلوگرم است. شیر گاوهای شورت هورن بهترین نسبت پروتئین به چربی را دارد. کاهش هزینه خوراک، راندمان تولید مثل بالا، سهولت در زایمان و طول عمر بیشتر از ویژگی‌های گاو شورت هورن است.

گاو مونت بلیارد Montbeliarde‎

خاستگاه گاو مونت بلیارد فرانسه است. این نژاد از ترکیب نژادهای Tourache و Bernoise به دست آمده است. رنگ آن قرمز روشن و سفید کاملاً شبیه هلشتاین قرمز و سفید است. وزن متوسط آنها حدود 685 کیلوگرم است، در حالی که وزن گاو مونت بلیارد نر بین 1100 تا 1200 کیلوگرم است. این نژاد به خاطر پاهای محکم و پستان‌های قوی معروف است. شیر آنها 3.83 درصد چربی و 3.36 درصد پروتئین دارد. مقاومت در برابر ورم پستان، باروری، طول عمر و سهولت در زایش از ویژگی‌های این نژاد گاو است.

سخن آخر

در این مقاله بهترین نژاد گاو گوشتی و بهترین نژاد گاو شیری را به شما معرفی کردیم. نژادهای گاو معرفی شده، چه گاوهای گوشتی و چه گاوهای شیری، در طی سال‌ها با در نظر داشتن اهداف اقتصادی از نظر ژنتیکی اصلاح و ترکیب شده و به بالاترین راندمان بازدهی خود رسیده و بیشترین ارزش تجاری را دارند. امیدواریم که این مقاله توانسته باشد اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهد.

 

فارموژن در حوزه اصلاح نژاد، ارزیابی ژنومیک و انتخاب دام برتر فعالیت می کند. هدف فارموژن کاهش نیاز دامداران به واردات اسپرم­ های خارجی و ارسال نمونه­ های خون یا بافت دام به خارج از کشور برای ارزیابی ژنومیکی است.
فارموژن گاوهای هلشتاین را از طریق نمونه خون (DNA) مورد ارزیابی ژنومیک قرار داده و امتیاز هر گاو برای صفات مختلف در کاتالوگ ارائه می شود. استفاده از گاوهای ژنومیک به افزایش سرعت اصلاح نژاد و بازده اقتصادی کمک می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس (۰۲۱۶۶۰۵۱۸۵۵) بگیرید، یا به اینستاگرام فارموژن مراجعه کنید.